19 Januari 12 - 18:06Projecten

Vanuit mijn diepste geloof in het onschematiseerbare van het onkenbare, dat wil zeggen, de hele wereld, heb ik besloten dat projectmatig werken net zulke grote onzin is al het categoriseren van de wereld en wat zich daarin bevindt. Dat betekent dat projecten in zekere zin onmisbaar zijn, net als schematiseren en categoriseren. Schematiseren maakt tenslotte dat we kunnen werken met een onkenbare wereld. Daarbij, las ik vandaag in een quote in een stuk van Luyendijk in de vernieuwde NRC Next, Stereotypes save time! Projectmatig werken maakt het verleggen van focus mogelijk. Dan weer werk ik aan project x, dan weer aan project y. Of ik ben bezig met het uitstelgedrag dat voorafgaat aan project y.

Het probleem met projecten is dat er geen limiet aan zit. Je kunt er zo veel maken als je wilt, en je kunt ze zo groot maken als je wilt. Het is de rommellade, je hebt er meerdere van en ze worden steeds voller, zodat je deelprojecten maakt en het overzicht kwijt raakt. Om dat te voorkomen maak je plannen, en als het goed is schrijf je deze ook op. Met een beetje geluk lees je ze ook weer. Als een project groter is dan één persoon dan hoop je dat anderen het plan ook lezen. Maar als er tien projecten tegelijkertijd lopen dan schiet de lezerij er nog wel eens bijin, ten gunste van het iets gedaan krijgen. Een projectmanager is dan een idee. Die getraind is in projecten en liefst met PRINCE2 principes kan werken. PRINCE2 is een soort handleiding voor lapwerk aan projecten die te groot zijn om nog gewoon door mensen uitgevoerd te kunnen worden. Projecten waarin er mensen zijn die te weinig weten, maar wel inspraak hebben. Projecten waarbij geleverd moet worden wat onbekend is.

Ik geloof niet in projectmatig werken. Ik geloof in arbeid, samenwerking, weten wat je wilt. Ik geloof in 'hit the floor running' en pas stilstaan op de finish. Ik geloof in brainstormen vóórdat men begint. Jammer genoeg is het weer net zo'n modewoord. Een goede manier om mensen tijdelijk aan te trekken, en een manier om mensen projectmanager te maken die anders gewoon iets nuttigs hadden kunnen doen. Nou geloof ik sowieso meer in een meewerkend manager dan een opzichter. Iemand moet tenslotte de knopen doorhakken maar dat betekent niet dat er niet daadwerkelijk iets uit de handen moet komen. Ik denk dat de wereld erop vooruit zou gaan als we niet meer zouden proberen alle mogelijke problemen te voorkomen nog voordat er een stukje code is geschreven. Laten we terug gaan naar het organisch groeien van zaken. Binnensteden die zo zijn ontstaan zijn nog altijd mooier dan planmatige molochen. Door vakmensen gebouwde huizen xijn geliefder dan vinexwijken, Unieke exemplaren zijn meer waard dan productiewerk. Weg met de projecten, hoera voor het uitvoeren van goede ideeën!