Gebakken Vensterbank

Projecten

2012-01-19T18:06:00+01:00

Vanuit mijn diepste geloof in het onschematiseerbare van het onkenbare, dat wil zeggen, de hele wereld, heb ik besloten dat projectmatig werken net zulke grote onzin is al het categoriseren van de wereld en wat zich daarin bevindt. Dat betekent dat projecten in zekere zin onmisbaar zijn, net als schematiseren en categoriseren. Schematiseren maakt tenslotte dat we kunnen werken met een onkenbare wereld. Daarbij, las ik vandaag in een quote in een stuk van Luyendijk in de vernieuwde NRC Next, Stereotypes save time! Projectmatig werken maakt het verleggen van focus mogelijk. Dan weer werk ik aan project x, dan weer aan project y. Of ik ben bezig met het uitstelgedrag dat voorafgaat aan project y.

Het probleem met projecten is dat er geen limiet aan zit. Je kunt er zo veel maken als je wilt, en je kunt ze zo groot maken als je wilt. Het is de rommellade, je hebt er meerdere van en ze worden steeds voller, zodat je deelprojecten maakt en het overzicht kwijt raakt. Om dat te voorkomen maak je plannen, en als het goed is schrijf je deze ook op. Met een beetje geluk lees je ze ook weer. Als een project groter is dan één persoon dan hoop je dat anderen het plan ook lezen. Maar als er tien projecten tegelijkertijd lopen dan schiet de lezerij er nog wel eens bijin, ten gunste van het iets gedaan krijgen. Een projectmanager is dan een idee. Die getraind is in projecten en liefst met PRINCE2 principes kan werken. PRINCE2 is een soort handleiding voor lapwerk aan projecten die te groot zijn om nog gewoon door mensen uitgevoerd te kunnen worden. Projecten waarin er mensen zijn die te weinig weten, maar wel inspraak hebben. Projecten waarbij geleverd moet worden wat onbekend is.

Ik geloof niet in projectmatig werken. Ik geloof in arbeid, samenwerking, weten wat je wilt. Ik geloof in 'hit the floor running' en pas stilstaan op de finish. Ik geloof in brainstormen vóórdat men begint. Jammer genoeg is het weer net zo'n modewoord. Een goede manier om mensen tijdelijk aan te trekken, en een manier om mensen projectmanager te maken die anders gewoon iets nuttigs hadden kunnen doen. Nou geloof ik sowieso meer in een meewerkend manager dan een opzichter. Iemand moet tenslotte de knopen doorhakken maar dat betekent niet dat er niet daadwerkelijk iets uit de handen moet komen. Ik denk dat de wereld erop vooruit zou gaan als we niet meer zouden proberen alle mogelijke problemen te voorkomen nog voordat er een stukje code is geschreven. Laten we terug gaan naar het organisch groeien van zaken. Binnensteden die zo zijn ontstaan zijn nog altijd mooier dan planmatige molochen. Door vakmensen gebouwde huizen xijn geliefder dan vinexwijken, Unieke exemplaren zijn meer waard dan productiewerk. Weg met de projecten, hoera voor het uitvoeren van goede ideeën!

Zelfmedicatie

2011-08-18T14:46:00+01:00

Sommige mensen roken. Soms wou ik dat ik sommige mensen was. Dan kon ik af en toe met een pakje peuken openlijk gaan genieten van de frisse lucht, hoewel deze na het oplichten van de punt van het kankerstokje natuurlijk hoogstens semifris genoemd kan worden. Ik zou de lucht met diepe halen inademen en even niet denken, of slechts zijdelings denken aan de overweldigende hoeveelheid werk die op mij zou liggen wachten.

Helaas word ik misselijk van sigarettenrook. Dat is niet verwonderlijk. Ik word overal misselijk van. Wiet, wierook, drank, slaapgebrek… Ooit lag ik aan een morfinepomp, enkele weken lang een misselijk gevoel. Of is het wel verwonderlijk? Grote hoeveelheden suiker, afwisselende gerechten, vette happen, maar ook pijnpillen en grote hoeveelheden koffie, water en thee maken geen verschil voor mijn welzijn. Ik heb een ijzeren maag, maar geen ijzeren zenuwen.

Hierover nadenkend is het niet heel vreemd dat er in tijden van stress en grote werkdruk niets zo lekker is als iets heel ongezonds achter de monitor wegwerken. Witbrood, cake, snoepjes, chocolade. Food is my drug of choice. Een beetje jammer van mijn baan is dat er af en toe archiefstukken van honderden jaren oud in de buurt rondzwerven, en dat het met etenswaar en de onvermijdelijke bakjes koffie oppassen geblazen is. Ook het passen in kledingstukken geschikt voor werkdagen komt in de knel, letterlijk.

Soms denk ik wel eens, was ik maar als sommige mensen. Een roker.

test

2011-06-27T17:48:00+01:00

op http://webstore.iisg.nl/persmuseum/ is een voorproefje te zien van gedigitaliseerde journalistentijdschriften. In het najaar worden deze mooi en netjes getoond op de officiele website. Deze test is om te kijken of de link werkt.

Problemen

2011-04-18T18:01:00+01:00

Bah.
Aaargh, en pivot is niet wysiwyg!
Goed. Ik heb op een virtuele machine die niet verbonden is met internet zitten spelen met Drupal, waar ik nu ongeveer een stuk of 50 CSS bestanden heb staan, wat neerkomt op gemiddeld 10 per gedownloade theme. Die moeten gedeeltelijk nog aangepast. Liefst i.s.m. iemand die er wat van weet en die alleen op afstand kan meehelpen, oftewel, de boel moet nu echt online. Ik wil een nieuw subdomein aanmaken in de ftp, maar die geeft geen sjoege, ticket 1 naar mijndomein. Een nieuwe database kon nog wel, maar niet in mySQL dus afwachten tot die wordt aangemaakt vanuit mijn-domein. Als dat allemaal werkt is het zaak alles over te zetten, te beveiligen (kan met drupal goddank) en verder te knippen en plakken in het CSS. Dan content overzetten, pivot verwijderen en de overgang maken. Had ik al verteld dat ik eigenlijk een nieuw subdomein wil? en dat de webmail via mijndomein ook even niet wil?
het is vast de firewall/autoimmuun, dat is het altijd.
bah.

Update

2011-04-01T09:48:00+01:00

Een singulariteit is dan natuurlijk ééndimensionaal, waardoor deze de helft makkelijker voor te stellen is dan de vijfde dimensie. Dit omdat de componententen van de eerste dimensie meer onderdeel uitmaken van onze dimensie. Sowieso lijken de eerste drie dimensies meer samen te hangen dan de daarop volgende, misschien een exponentieel verschil in familiariteit aan elkaar naarmate de dimensies groter worden? De elfde dimensie is dan helemaal in niets meer waar wij iets mee kunnen. Afijn, ik zei dat dimensies misschien niet noodzakelijkerwijs opeenvolgend in samenstelling hoeven zijn. Dat betekent natuurlijk problemen verderop in hoe de samenstelling inwerkt. Misschien zijn sommige dimensies afhankelijk van elkaar in hun aanwezig zijn. Maar hoe dan? Logischerwijs zou de 4e dimensie alleen bij de gratie van de eerste drie kunnen bestaan, maar trekt deze tendens zich voort? Hoe meer de alcohol uitwerkt hoe minder ik er iets van snap, behalve dat het uiteindelijk neerkomt op artificiele verdelingen als mogelijkheid om ermee te rekenen en een framework op te stellen over het universum waaruit waarschijnlijke uitkomsten kunnen worden onttrokken. Ik ga wat nuttigs doen.